In de wieken van deze Alphense molen klimmen? De Eendracht is op zoek naar nieuwe molenaars

In de wieken van deze Alphense molen klimmen? De Eendracht is op zoek naar nieuwe molenaars

Weleens een streekbrood gehaald bij de Hoogvliet? Dat brood wordt gemaakt van het graan van een Alphense molen: De Eendracht. En laten ze bij die molen nou op zoek zijn naar nieuwe, nog op te leiden, molenaars. De belangrijkste voorwaarde: je moet er plezier in hebben.

Dick Esveld (77) heeft al zeventien jaar de grootste lol als molenaar van De Eendracht. ,,Op een gegeven moment wilde ik meer beweging. Daarnaast wil ik graag historische zaken in stand houden. Zo kan ik toch leuk bezig zijn”, zegt hij.

Uit zijn uitleg tijdens een rondje door de molen blijkt dat het niet zo makkelijk is om elke zaterdag van graan meel te maken. De stand en kracht van de wind hebben een grote invloed op het malen. Omdat het graan, logischerwijs, altijd even fijn moet zijn, is het belangrijk om de kracht van de wind goed aan te voelen.

Wind
Het moet toch best hard waaien om die wieken in beweging te krijgen? ,,Dat klopt”, zegt Esveld bij de stenen die het graan malen. ,,Pas bij windkracht vier kan je de wieken gebruiken.” Esveld is in zijn nopjes, want deze zaterdag lijkt het hard te gaan waaien.

Maar ook als er onvoldoende wind staat, kan de Eendracht draaien. Op de begane grond, in een overdekte ruimte naast de molen, staat een gigantische dieselmotor uit een oud vrachtschip. Die wordt aan de gang gezet als er te weinig wind staat. Met enige regelmaat, dus.

Veel verstand hoeft de molenaar niet te hebben van oude motoren: het ding zit zo aangesloten dat-ie de gebruikelijke systemen bijna automatisch laat draaien. Eventuele reparaties worden gedaan door andere vrijwilligers.

Het is wel belangrijk dát de motor draait op een windstille dag, want het molenmeel wordt niet alleen in de winkel bij De Eendracht verkocht. Dat gebeurt overigens – net als alle andere werkzaamheden in de molen – door vrijwilligers. Een groot deel van het meel komt terecht bij de Hoogvliet, dat er wekelijks streekbrood van maakt. Een ander deel wordt afgenomen door Archeon.

Constante aanvoer
Om een constante aanvoer van meel ook in de toekomst te kunnen garanderen, zijn de vrijwilligers van De Eendracht nu op zoek naar nieuwe molenaars. Want de mannen die er nu rondlopen zijn niet de jongste meer, ook al oogt Esveld nog zo fit en energiek. Door omstandigheden zijn er nog maar vijf van de oorspronkelijk acht molenaars actief.

De vrijwilligers die Esveld hoopt te verwelkomen, hoeven bij binnenkomst nog niks van het vak te weten. ,,Elke toekomstige molenaar is welkom. Als hij of zij er maar plezier in denkt te gaan hebben.” De nieuwe vrijwilligers krijgen een opleiding van de ervaren molenaars. Een diploma halen kan, maar hoeft niet. Daarnaast is het ook geen wekelijke bezigheid: de meesten komen ongeveer twee keer per maand.

Liefde voor molens, wieken of graankorrels is evenmin een vereiste, weet Esveld uit eigen ervaring. ,,Dat hoeft ook helemaal niet. Bij mij kwam het ook pas later. Een andere molenaar kwam bij ons terecht, omdat hij zijn eigen brood bakte en de oorsprong daarvan wilde leren kennen.”

Maar hoogtevrees hebben is niet handig, blijkt als Esveld op de stelling, bij de wieken, op de foto gaat. Om de wieken in de wind te laten draaien, moeten de zeilen over de wieken heen komen te hangen. En daar moet een stukje voor geklommen worden. Is dat niet doodeng? ,,Dat vond ik de eerste keer wel. Je bent ook niet gezekerd. Maar het went snel, hoor”, zegt Esveld met een knipoog.

Hoewel Esveld geen voorliefde voor het klimmen in molens had, kreeg hij op den duur wel liefde voor het vak van molenaar. ,,Als je een tijdje bezig bent in zo’n historisch bouwwerk en als je ziet wat het oplevert, dan geeft dat een fantastisch gevoel.”

 

Bron: AD

Comments are closed.