Volhouden? Hoe dan? ‘Het voorjaar is echt niet ver weg meer’

Volhouden? Hoe dan? ‘Het voorjaar is echt niet ver weg meer’

Hou vol, er is hoop, hield het AD u voorpaginagroot gisteren voor. O ja? Waar dan? Voor iedereen die het volkomen zat is en gruwt van lockdowns, dit verhaal over de zoektocht naar hoop en ‘leuke dingen’.

Victor Schildkamp 13-01-21, 07:00
Voor iedereen die het helemaal niet meer ziet zitten: u bent zéker niet alleen. Het barst in Nederland van de mensen die gruwelen van ‘tips om de lockdown door te komen’. Van borrels achter het scherm die natuurlijk nóóit echt gezellig worden want zonder de broeierigheid van een café is het nou eenmaal niks. En dan die livestreams van festivals waar je toch niet heen mag. De Vrienden van Amstel Live gaat het nu proberen. Verschrikkelijk.

We zijn wel uitgewandeld, ‘uitgezoomd’ (als dat gezellig moet zijn) en uitgeNetflixt toch? Waar halen we dan in hemelsnaam die hoop vandaan? Het is, wat dat betreft, óók een kwestie van volhouden. Luister naar de 34-jarige Saskia bijvoorbeeld, uit Utrecht: ,,Wij hebben twee kinderen en werken fulltime thuis, dus weinig prikkels van buitenaf zoals zoveel mensen in Nederland. Maar eens per maand, en dat doen we al sinds maart, blocken we een vrijdagavond in onze agenda, bestellen we écht lekker eten en drinken bij een écht goed restaurant, en maken er een bijzondere avond van. En ja, ik trek dan wel een jurkje aan en hij een overhemd met strikje. Soms belanden we in een mooie film, soms in een livestream van een concert, met een achtgangenmenu erbij, en het werkt.”

Heel Holland Bakt met de buren
Een achtgangenmenu bestellen. Het kan. Zelf koken ook. Sommige mensen koken en bakken zich gek. Spelen inmiddels Heel Holland Bakt met de buren: ,,Proef dit dan…” We zitten, koken, klussen en sporten ons de lockdown door. En lezen. De beste manier om te ontsnappen aan de lockdown. ,,In elk geval geestelijk”, weet columnist en tv-maker Özcan Akyol. ,,Veel mensen willen gewoon niet meedoen aan die wedloop van het nieuws. Ik bedoel: je kijkt even niet en je hebt weer vier berichten gemist over code zwart hier, een vaccin wat niet werkt daar. Het is ellende. Ik merk dat lezen mij rust geeft. En dat het relativeert. Lees een boek over de Tweede Wereldoorlog, ja, ik bedoel: als je daarna dan om je heen kijkt… Lezen is een manier om even uit die werkelijkheid te stappen. En er wordt ook veel meer gelezen hè, ik las onlangs nog ergens 33 procent meer dan een jaar eerder.”

Licht
En er is, ook letterlijk, steeds meer licht aan het eind van deze tunnel: is er vandaag nog 08.07 uur daglicht (zon op om 08.45 uur en zon onder om 16.53), tel er drie weken bij op en het is al dik een uur meer: zon op om 08.11 uur en zon onder om 17.37 uur). Van al die extra minuten worden we vanzelf gelukkig: ,, Daglicht is namelijk gerelateerd aan de ‘geluksstofjes’ serotonine en endorfine in ons brein”, zei gelukspsycholoog Josje Smeets pas nog. ,,Als het langer licht is, heeft het brein meer tijd om die stofjes aan te maken.”

Tot slot, zelfs de harde realiteit geeft hoop. Wanhoop niet te veel als er weer eens wordt gezegd dat 70 procent van Nederland gevaccineerd moet zijn voordat we corona hebben gekild. Dat klinkt weliswaar oneindig ver weg als je leest dat we nu op 50.000 prikkies zitten of zo. Maar zo ver weg is het niet, luister maar naar Diederik Gommers, die vaak laveert tussen optimisme en pessimisme, maar het wel lekker simpel kan houden: ,,Als we alle ouderen en chronisch zieken hebben gevaccineerd, grofweg 4 miljoen mensen, dan zijn we er. Want vooral die liggen in op de ic’s, dus dan is de druk daar van af. En volgens het schema zijn we dan zo’n beetje in april, voorjaar.”

Het voorjaar is niet zo ver weg meer. Hou vol, er is hoop.

Bron: AD

Comments are closed.